Brorson, Hans Adolph Lykønskningsdigt til Niels Vedel (Nicolaus Wedelius el. Welleius)

Lykønskningsdigt til Niels Vedel (Nicolaus Wedelius el. Welleius) 1717

Veri natura est, amor non fugit aspera lucis
Fata, fides homines nec timet orta DEO.
Indolis eiusdem tu frater (vera fatendum est)
Es, qui semper eras, publica facta probant.
Scande (nec inuideo) phoebaeia castra, sit alma
Veri tuta tua sub statione fides.
Hine, dum tellus håbet fidei vestigia Veri
Atque fides fraudis nescia sancta manet.

*

- - -

* * * * * * 206

O Welleie tuae debitae praeconia laudis,
Quae Tibi Iena dabit, nescia mortis erunt.
Virtutis patriae tu cultor et aemule felix,
Deueneranda Domus spesque decusque Patris.
Per te Welleiae capit incrementa paternae
Inclyta stirps veteri nobilitate domus.
Plaudite sed raucum (nec despice) nostra triumphis
Addit Apollineis Cimbrica musa Vale.

Respondenti

Nobilissimo et praestantissimo, amico coniunctissimo,
fratri mellitissimo Nicolao Wedelio
gratulandus haec mittit
Johannes Adolphvs Broerson
Cimbro - Danus

207